Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026 στις 19.00
Αντικρατική αντικατασταλτική συγκέντρωση-πορεία
Αντικρατική αντικατασταλτική πορεία για την δολοφονία του 20χρονου Θοδωρή στο Άργος από μπάτσους και σε αλληλεγγύη με τα συλληφθέντα συντρόφια από 10/7.
Τα ξημερώματα της Τετάρτης 8/7, ο 20χρονος Θοδωρής Ζαβραδινός-Καραμπαμπάς που δε σταμάτησε σε σήμα της ΟΠΚΕ, καταδιώκεται από μπάτσους. Όταν το όχημά του ακινητοποιείται και ο Θοδωρής προσπαθεί να διαφύγει πεζός, οι μπάτσοι πυροβολούν με 13 σφαίρες, ενώ 5 βρίσκουν στο κεφάλι τον Θοδωρή και τον σκοτώνουν. Τα δελτία απευθείας έσπευσαν να πουν ότι "η σφαίρα εξωστρακίστηκε". Η ιστορία αυτή της μπατσικής προπαγάνδας κρατάει πολλά χρόνια. Δεν πιστεύουμε λέξη. Οι μπάτσοι πέρα από την ίδια τη φύση της εξουσίας, φαίνεται ότι πυροβολησαν και για ρατσιστικούς λόγους. Ο Θοδωρής, παράλληλα είχε αυτισμό, δημιουργώντας και άλλη οργή για την φασιστικού τύπου εκτέλεση.
Αυτό που έχει επικρατήσει στην πραγματικότητα είναι ότι η μη υπακοή στις εντολές των μπάτσων ισοδυναμεί με θανατική ποινή επί τόπου. "Διότι δε συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις", όπως ακριβώς οι μπάτσοι σκότωσαν τον Κώστα Μανιουδάκη, τον Νίκο Σαμπάνη, τον Κώστα Φραγκούλη, τον Χρήστο Μιχαλόπουλο και πολλούς ακόμη. Τους περισσότερους επειδή είχαν δει ότι είναι Ρομά, άλλους επειδή τους γνώριζαν και ήταν στοχοποιημένοι. Πάντα όμως επειδή οι μπάτσοι συνειδητοποιούν ότι κάποιοι "απείθαρχοι" αμφισβητούν την εξουσία τους και τις φασιστικού τύπου εντολές τους.
Οι μπάτσοι εκτελούν τις εντολές του κράτους και του κεφαλαίου, τα οποία καταδυναστεύουν τις ζωές μας και μας θέλουν υποταγμένους/ες να ζούμε για να δουλεύουμε και να παράγουμε. Μπάτσοι και αστική δικαιοσύνη βγάζουν λάδι τους φασίστες, τους βιομήχανους, τους επιφανείς αστούς, τους μαστροπούς και τους βιαστές, τα ίδια τα "παιδιά τους". Την ίδια ώρα το κράτος φυλακίζει, ποινικοποιεί, δολοφονεί, εκτελεί τους φτωχοδιαβόλους, τις μετανάστριες, τους Ρομά και επιβάλλει σκληρή καταστολή σε απεργούς, αγωνίστριες, εργαζόμενες και κρατουμενους σε φυλακές.
Στις 9/7 ξέσπασε φωτιά σε επιχείρηση ανταλλακτικών στον Ασπρόπυργο, όπου τραυματίστηκαν 11 εργαζόμενες/οι, εκ των οποίων ο ένας υπέκυψε στα εγκαύματα. Όπως καταγγέλουν σωματεία, τα μετρα ασφαλείας ήταν για άλλη μια φορά σε εργασιακό χώρο, ανύπαρκτα. Η αξία της εκμετάλλευσης του ανθρώπου είναι το παν για τον καπιταλισμό, είναι η ουσία της ύπαρξης των αφεντικών. Γι'αυτό εντός αυτού του συστήμστος δεν λογιζόμαστε ως αυτάξιοι άνθρωποι, αλλά ως μονάδες παραγωγής κέρδους για τα αφεντικά.
Το Κράτος στην προσπάθειά του να μετατοπίσει την κουβέντα και το βάρος από τα εγκλήματά του σε βάρος της κοινωνικής βάσης, εξαπολύει μια κατασταλτική εκστρατεία εναντίον του εσωτερικού εχθρού. Ως τέτοιος συχνά παρουσιάζεται ο μεταναστευτικός πληθυσμός, η νεολαία, οι Ρομά. Αυτή τη φορά το κράτος χτυπάει και στοχοποιεί το Αναρχικό/Αντιεξουσιαστικό κίνημα, προσπαθώντας να βαφτίσει τρομοκρατία όλη την κοινωνική και ταξική πάλη, της οποίας αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι ο αναρχικός χώρος. Σε αυτό το πλαίσιο, είδαμε στις 10/7 να συλλαμβάνονται 2 συντρόφια και ένα ακόμη άτομο από την 《αντι》τρομοκρατική, η οποία συνδέει τις συλλήψεις με τον πρόσφατο εμπρησμό στη Θεσσαλονίκη. Από εκείνη την ημέρα έχει στηθεί ένα ολόκληρο επικοινωνιακό σόου στις πλάτες του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού κινήματος, με στοχοποίηση χώρων, συλλογικοτήτων, φοιτητικών κινημάτων. Την ίδια ημέρα το κράτος επέλεξε να κάνει τρεις συλλήψεις για την υπόθεση της Marfin. Είναι προφανής η προσπάθεια του κράτους, του κεφαλαίου και του πολιτικού του προσωπικού να απορποσανατολίσει το δημόσιο διάλογο από τον θανατο, τη εκμετάλλευση και την τρομοκρατία που σπέρνουν τα ίδια στις ζωές μας.
Την ώρα που στον ελλαδικό χώρο ανοίγουν εργοστάσια πολεμικών εξοπλισμών, που οι εφοπλιστές θησαυρίζουν από τους πολέμους και τις γενοκτονίες, που οι ανατιμήσεις και η ακρίβεια κάνουν το μισθό να μοιάζει ένα τίποτα, που ποινικοποιούνται οι απεργίες και λοιδωρούνται τα σωματεία, που περιορίζονται οι διαδηλώσεις, που οι φτωχοδιάβολοι εκτίουν ποινές στη φυλακή ακόμη και για πλημελλήματα, το κράτος προσπαθεί με όρους εντυπωσιασμού και της ρητωρικής του δόγματος "τάξη και ασφάλεια" να αποσπάσει κοινωνική συναίνεση για τη βαρβαρότητά του.
Πρέπει να καταστρέψουμε το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα που συντηρείται από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, από το μίσος προς τον αδύναμο, από τον εθνικισμό και την καταστολή. Να μην αφήσουμε τα ένοπλα κρατικά τσιράκια να σπέρνουν το θάνατο στις γειτονιές και στις πόλεις μας. Να μην σιωπήσουμε μπροστά στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα. Το πρόσωπο της αστυνομίας είναι αυτό του κράτους και του κεφαλαίου, το οποίο αντιμετωπίζει τους ανθρώπους της κοινωνικής βάσης ως αναλώσιμους, ως πηγη κέρδους και συχνά ως περιττούς. Η εργατικη τάξη και οι καταπιεσμένοι οφείλουμε να αγωνιστούμε δίπλα δίπλα για την οικοδόμηση ενός κόσμου ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας, αφήνοντας μια και καλή πίσω αυτό το σάπιο κόσμο του κράτους και του κεφαλαίου.
Αντικρατική/αντικατασταλτική συγκέντρωση-πορεία, Δευτέρα 13/7, Καμάρα 19:00
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΣΦΑΓΕΙΟ
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΔΥΟ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΗΣ 10/7
ΜΠΑΤΣΟΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΝΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ Η ΔΟΥΛΕΙΑ
ΦΥΛΑΝΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ
Ανάρες, ομάδα δράσης & αλληλεγγύης
ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΣΤΟ ΨΑΧΝΟ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΝ ΖΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΔΩ
20ΧΡΟΝΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΠΥΡΑ ΣΤΟ ΑΡΓΟΣ
ΝΕΚΡΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΣΕ ΦΩΤΙΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ ΣΤΟΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟ
ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ Δ Ο Λ Ο Φ Ο Ν Ε Ι
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ
Η κρατική δολοφονική βία, τα εργοδοτικά εγκλήματα και η εντεινόμενη καταστολή απέναντι σε όσους αγωνίζονται αποτελούν διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας πραγματικότητας: της υπεράσπισης της κυριαρχίας του κράτους και του κεφαλαίου σε βάρος των κοινωνικών αναγκών και της ανθρώπινης ζωής. Η φτώχεια, η εντατικοποίηση της εργασίας, η τρομοκρατία και η ποινικοποίηση κάθε κοινωνικής και ταξικής αντίστασης συγκροτούν μια ενιαία στρατηγική επιβολής. Απέναντι σε αυτή την επίθεση, η απάντηση βρίσκεται στην αυτοοργάνωση, την ταξική αλληλεγγύη και την ανάπτυξη κοινωνικών και ταξικών αγώνων, για μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ - ΚΑΜΙΑ ΥΠΟΤΑΓΗ
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ, ΔΕΥΤΕΡΑ 13/07, στις 19.00 ΚΑΜΑΡΑ
Συλλογικότητα για τον Κοινωνικό Αναρχισμό "Μαύρο και Κόκκινο" (μέλος Α.Π.Ο. - Ο.Σ.)
ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ//ΠΟΡΕΙΑ
ΔΕΥΤΕΡΑ 13/7 - 19:00 ΚΑΜΑΡΑ
20ΧΡΟΝΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΣΦΑΙΡΑ ΜΠΑΤΣΟΥ
ΝΕΚΡΟΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΑΠΟ ΦΩΤΙΑ ΣΕ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΣΤΟΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟ
Τα ξημερώματα της Τετάρτης 8/07, τα ένστολα καθάρματα του κράτους πυροβολούν στο Άργος 20χρονο παιδί, επειδή δεν σταμάτησε στη σήμανση τους, προκαλώντας του, έπειτα από δώδεκα πυροβολισμούς βαριές κρανιο-εγκεφαλικές κακώσεις με αποτέλεσμα το πρωί της Κυριακής 12/7, να καταλήξει στο νοσοκομείο. Η επικείμενη εν ψυχρώ δολοφονία 20χρονου παιδιού έρχεται να προστεθεί στην θανατοπολιτική του κρατικού μηχανισμού που δεν διστάζει να βασανίζει, να τιμωρεί και να δολοφονεί καθημερινά στον δρόμο, στα σύνορα, στα καμπς, , στις ράγες, πνίγοντας πρόσφυγες και μετανάστριες στη θάλασσα και σκοτώνοτας εργάτριες στους χώρους δουλειάς. Ταυτόχρονα, στην στρατηγική προσπάθεια αποποίησης των κρατικο-καπιταλιστικών πολιτικών και της βαρβαρότητας που γεννούν και μας εξαναγκάζουν να βιώνουμε, δίνουν χώρο στην αναπαραγωγή και διαιώνιση εθνικιστικών, ρατσιστικών, πατριαρχικών αφηγημάτων, εφευρίσκοντας ακόμη και αποδιοπομπαίους τράγους με στόχο τον κοινωνικό αποπροσανατολισμό από τον πραγματικό τρομοκράτη, που δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό και από το σύστημα που θρέφει και θρέφεται.
Την ίδια στιγμή που μετράμε με ολοένα και αυξανόμενη συχνότητα κρατικές δολοφονίες με τους ενόχους να μένουν ατιμώρητοι από την αστική δικαιοσύνη που συντηρεί και ασφαλίζει την κυριαρχία και την πολιτική κράτους και κεφαλαίου, παρατηρούμε τις κατασταλτικές μεθόδους και πρακτικές να εντείνονται, βάζοντας στο στόχαστρο τους πολιτικούς χώρους και τον αγωνιζόμενο κόσμο που αντιστέκεται στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό και στην επιβαλλόμενη κανονικοποίηση του θανάτου. Η εν λόγω δολοφονία του 20χρονου από σφαίρα μπάτσου αναδεικνύει για μια ακόμη φορά τη φύση της εξουσίας που πατώντας -κυριολεκτικά- επί πτωμάτων, δεν δίνει δεκάρα για την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια, εκτελώντας ανθρώπους εν ψυχρώ και καταδικάζοντας άλλους σε έναν επίγειο θάνατο μέσα από την συνειδητή αδιαφορία για τις κοινωνικές ανάγκες και την ποιότητα ζωής.
Μέσα στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η δολοφονία εργαζομένου από φωτιά σε εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο. Η κρατική αυτή δολοφονία αποτελεί μέρος ενός ακόμη προδιαγεγραμμένου καπιταλιστικού εγκλήματος, τα οποία διαμορφώνονται συνεχώς και αδιάκοπα μέσα από την εντατικοποίηση των δυσμενών συνθηκών εργασίας για την εργατική τάξη. Στο σήμερα, γίνεται εύκολα η παρομοίωση των εργασιακών χώρων στα εργοστάσια με παγίδες θανάτου, με τα αφεντικά -πλήρως δωσμένα στις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις- να εκμεταλλεύονται τα συνεχή αντιεργατικά νομοσχέδια για να αυξήσουν τα κέρδη τους, αγνοώντας πλήρως με αυτόν τον τρόπο τις ζωές των εργαζομένων. Τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας, τα υποστελεχωμένα εργασιακά τμήματα, η μη δηλωμένη εργασία, οι απλήρωτες υπερωρίες, σε συνδυασμό με τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης και την απαγόρευση των απεργιών, διαμορφώνουν ένα κλίμα τρομοκράτησης και διαρκούς φόβου για όσους και όσες ξεκινούν από το σπίτι τους για να βγάλουν το μεροκάματό τους. Η τραγική αυτή δολοφονία καθιστά για μια ακόμη φορά σαφές πως η συνέχεια της κρατικοκαπιταλιστικής βαρβαρότητας, η αναπαραγωγή αυτού του απάνθρωπου καταπιεστικού συστήματος πληρώνεται με το αίμα των ανθρώπων που εργάζονται και παράγουν για τα συμφέροντα των κυρίαρχων αυτού του κόσμου.
Δεν παραδινόμαστε στην αθλιότητα των καιρών και δεσμευόμαστε να μη κάνουμε βήμα πίσω, μέχρι να επιβάλλουμε την δική μας δικαιοσύνη, αυτήν που χάραξαν όλα τα οργανωμένα στην βάση της κοινωνίας κινήματα, την δικαιοσύνη του δρόμου. Κάθε φορά που το όπλου ενός μπάτσου οπλίζεται, κάθε φορά που το κράτος μας εξαναγκάζει να αντιμετωπίσουμε το σκληρότερο του πρόσωπο, εμείς θα απαντάμε με κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες για έναν κόσμο που δεν θα χωράει την καταπίεση και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για έναν κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης.
SS ΜΠΑΤΣΟΙ ΒΙΑΣΤΕΣ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ
ΝΑ ΥΨΩΣΟΥΜΕ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ
ΝΑ ΜΗ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ
Αναρχική Συνέλευση Φοιτητ(ρι)ών Quieta Movere
Στις 10/7 2 συντρόφια και ένα ακόμα άτομο συλλαμβάνονται από την «αντι»τρομοκρατική, ενώ η τελευταία συνδέει τις συλλήψεις με τον πρόσφατο εμπρησμό. Παράλληλα πραγματοποιούνται, μετά από 16 χρόνια, συλλήψεις για την υπόθεση της Marfin. Η συγκυρία που συμβαίνουν αυτά δεν είναι τυχαία, καθώς το κράτος και το κεφάλαιο εξαπολύουν μετωπική επίθεση σε εργαζόμενους, αγωνίστριες, μετανάστριες, όποιον δεν πειθαρχεί και όποιον περισσεύει. Στις 8/7 μπάτσοι της ΟΠΚΕ καταδιώκουν και πυροβολούν 13 φορές, με τις 5 από αυτές να καταλήγουν στο κεφάλι, τον 20χρονο με αυτισμό, Θοδωρή Ζαβραδινό-Καραμπαμπά, ο οποίος δεν σταμάτησε σε έλεγχο. Από τα δημοσιεύματα φαίνεται η δολοφονία να είχε και ρατσιστικά κίνητρα. Πριν λίγες μέρες σε εργοστάσιο στον Ασπρόπυργο Δυτικής Αττικής ξεσπάει πυρκαγιά, η οποία τραυματίζει 11 εργαζόμενες/ους, εκ των όποιων ο ένας κατέληξε. Οι συνθήκες στο συγκεκριμένο εργοστάσιο, όπως και σε κάθε εργατικό κάτεργο, ήταν επισφαλείς, αφού αφεντικά και κράτος μας βλέπουν αναλώσιμους/ες μπροστά στο κέρδος. Την ίδια περίοδο η αστική δικαιοσύνη ρίχνει στα μαλακά τους μπάτσους βιαστές του ΑΤ Ομόνοιας. Το κράτος προσπαθεί να παρουσιάσει τα αγωνιζόμενα υποκείμενα ως τρομοκράτες, τη στιγμή που η ίδια του η ύπαρξη σπέρνει μόνο θάνατο και τρομοκρατία, με τη δολοφονία των Τεμπών, της Πύλου, της Χίου, την άγρια καταστολή, τις εργατικές δολοφονίες, την εθνικιστική ρητορική που προωθείται καθημερινά και την κρατική προπαγάνδα από τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Τα αγωνιζόμενα υποκείμενα και τα κινήματα είμαστε ο εσωτερικός του εχθρός, καθώς παλεύουμε για ελευθερία, αξιοπρέπεια και ζωή, ενάντια στην δυστοπική κανονικότητα, που θέλουν να μας πλασάρουν. Πέρα από το ότι με αυτές τις κινήσεις το κράτος εξαπέλυσε ευθεία επίθεση προς εμάς και τους χώρους μας και προσπάθησε να φτιαξει ένα καθεστώς φόβου σε κάθε άτομο και σύνολο που θέλει να αντισταθεί και να αντιδράσει στην σήψη της καθημερινότητας, κατάφερε να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση από την επικαιρότητα, που μπορεί να επιφέρει για αυτό επικίνδυνες αντιδράσεις από το σύνολο της κοινωνίας. Σε αυτούς τους καιρούς έχοντας ο ένας της άλλη οφείλουμε να σταθούμε δυναμικά και να αγωνιστούμε περισσότερο από ποτέ, γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας.
Δύναμη ως την λευτεριά στα συντρόφια μας, που είναι στα χέρια του κράτους.
Αγώνας, αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη
Αντικρατική/αντικατασταλτική συγκέντρωση-πορεία, Δευτέρα 13/7, Καμάρα 19:00
Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στα 2 συλληφθέντα συντρόφια της 10/7
πηγή : email που λάβαμε στις 13 Ιουλίου 13h
Τα ξημερώματα της Τετάρτης 8/7, οι μπάτσοι πυροβολούν στο Άργος τον 20χρονο Θοδωρή Ζαβραδινό - Καλαμπάκα, επειδή δεν σταμάτησε στην σήμανση τους. Ο Θοδωρής κατέληξε στο νοσοκομείο, την Κυριακή 12/7, καθώς από τις 13 σφαίρες που έριξαν τα ένστολα καθάρματα του κράτους οι 5 τον βρήκαν στο κεφάλι προκαλώντας του βαριές κρανιό-εγκεφαλικές κακώσεις. Όπως και σε τόσες περιπτώσεις στο παρελθόν (Φραγκούλης, Σαμπάνης, Μιχαλόπουλος, Μανιουδάκης και πολλούς ακόμη) τα αστυνομικά μπλόκα έχουν αποβεί θανάσιμα με τα καθεστωτικά μέσα να τα χαρακτηρίζουν "μεμονωμένα περιστατικά", να μιλούν για "εξωστρακισμένες σφαίρες" κ.α.. Οι μπάτσοι, ηδονισμένοι από την εξουσία που τους προσφέρει η στολή και γεμάτοι έπαρση για την ευνοϊκότητα που τους δείχνει η αστική δικαιοσύνη, βγάζουν καταδίκες και δολοφονούν εν ψυχρώ.
Μια μέρα αργότερα, στις 9/7, ξέσπασε φωτιά σε εργοστάσιο ανταλλακτικών στον Ασπρόπυργο, που δεν πληρούσε κανένα μέτρο ασφαλείας, από την οποία τραυματίστηκαν 11 εργαζόμενες/οι με τον ένα εξ αυτών να υποκύπτει στα εγκαύματα του. Η διόγκωση των δυσμενών συνθηκών εργασίας, αποτελεί έναν από τους όρους αναπαραγωγής του κράτους και του κεφαλαίου οδηγώντας σε προμελετημένες καπιταλιστικές δολοφονίες στα εργασιακά κάτεργα.
Ο πόλεμος που διεξάγει το κράτος εναντίον μας εντείνεται ραγδαία και μας δείχνει το πιο κυνικό του πρόσωπο, καταστέλλοντας κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, στην προσπάθεια του να συνεχίσει ανενόχλητο την θανατοπολιτική του. Την ίδια θανατοπολιτική που δολοφονεί έναν νέο με πισώπλατους πυροβολισμούς, εργάτες και εργάτριες, μετανάστριες σε χερσαία και υδάτινα σύνορα, που βιάζει και σκοτώνει θηλυκότητες. Ανθρώπινες ζωές χάνονται καθημερινά από το κράτος, τους μπάτσους, την εργοδοτική αυθαιρεσία • να μην επιτρέψουμε το να σκοτώνονται οι καταπιεσμένες/οι αυτού του κόσμου να γίνεται άλλη μια αδιάφορη και περαστική είδηση στην καθημερινότητα. Απέναντι στην εξαθλίωση που βιώνουμε καθημερινά, ακόμη και όταν το κράτος μας φέρνει αντιμέτωπους με το πιο σκληρό και κυνικό του πρόσωπο, απαντάμε με κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες για έναν κόσμο ελευθερίας και αλληλεγγύης.
Στηρίζουμε την αντικρατική αντικατασταλτική συγκέντρωση στην Καμάρα, 13/7 στις 19:00.
ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΣΤΟ ΨΑΧΝΟ
ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΝ ΖΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΔΩ
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού
Αντικατασταλτικη συγκέντρωση για την δολοφονία 20χρονου που πυροβολήθηκε πισώπλατα από αστυνομικούς της ΟΠΚΕ στο Άργος, σήμερα 13/7, 19:00, στην Καμάρα |
ΜΠΑΤΣΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ: ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ - ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ - ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ
Ο 20χρονος που είχε δεχθεί πυροβολισμό στο πίσω μέρος του κεφαλιού από αστυνομικούς της ΟΠΚΕ στο Άργος υπέκυψε τελικά στα τραύματά του, λίγες ημέρες μετά τη νοσηλεία του σε κρίσιμη κατάσταση στο Θριάσιο Νοσοκομείο.
Δεν πρόκειται για μια «κακιά στιγμή», ούτε για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Η κρατική καταστολή δεν είναι παρέκκλιση από τη λειτουργία του αστικού κράτους αλλά οργανικό στοιχείο της ύπαρξής του. Η αστυνομία δεν συγκροτήθηκε για να προστατεύει τον λαό, αλλά για να υπερασπίζεται την κυριαρχία του κεφαλαίου, την ιδιοκτησία των λίγων και την εξουσία της άρχουσας τάξης. Είναι ο ένοπλος βραχίονας ενός κράτους που απαιτεί πειθαρχία, φόβο και υποταγή από όσους αγωνίζονται, αντιστέκονται ή απλώς περισσεύουν.
Από τον Μιχάλη Καλτεζά μέχρι τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Από τον Βασίλη Μάγγο μέχρι τον Νίκο Σαμπάνη και τον Κώστα Μανιουδάκη. Από τις γειτονιές, τις πορείες και τα μπλόκα μέχρι τα κρατητήρια και τις καταδιώξεις, η κρατική βία δεν αποτελεί εξαίρεση αλλά σταθερό χαρακτηριστικό ενός μηχανισμού που στρέφεται διαχρονικά απέναντι στη νεολαία, τους εργαζόμενους, τους φτωχούς, τους μετανάστες και κάθε άνθρωπο που βρίσκεται στο στόχαστρο της κρατικής εξουσίας.
Την ίδια στιγμή, μάλιστα, που η εργατική τάξη πεθαίνει στους χώρους εργασίας, στις πυρκαγιές που ξεσπούν σε εργοστάσια από αμέλεια της εργοδοσίας, στις σκαλωσιές όταν δεν παρέχονται μέτρα και μέσα προστασίας, στους καύσωνες όταν δεν υπάρχει πρόβλεψη για υποχρεωτική παύση βαριών υπαίθριων εργασιών. Την ιδια μέρα που κατέληξε ο 20χρονος στο Άργος από την δολοφονική επίθεση των μπάτσων, άφησε την πνοή του και ο 54χρονος πολυεγκαυματίας μετά την μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε σε επιχείρηση ανταλλακτικών στον Ασπρόπυργο, προκαλώντας τον τραυματισμό συνολικά δέκα εργαζομένων και τον θάνατο ενός. Ο θάνατος του εργάτη φυσικά αποτελεί την συνέχεια μιας πραγματικότητας όπου η εντατικοποίηση της εργασίας, η υποβάθμιση των μέτρων υγείας και ασφάλειας και η λογική του «κόστους» μετατρέπουν καθημερινά το μεροκάματο σε ρίσκο για τη ζωή.
Όμως, αυτοί οι όροι της βαθιάς ταξικής υποτίμησης της ζωής της εργατικής τάξης και παράλληλα της κοινωνικής τρομοκράτησης και υποταγής και δεν συμβαίνουν σε «ιστορικό κενό». Ιδιαίτερα σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης και όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, τα αστικά κράτη οχυρώνονται και δείχνουν τα δόντια τους. Η αστυνομική δολοφονική βία, όπως και μια σειρά κατασταλτικών νομοσχεδίων και μέτρων, αποτελεί αντανάκλαση της διεθνώς εμπόλεμης κατάστασης του καπιταλιστικού κόσμου. Με την διαχείριση της μη αναστρέψιμης καπιταλιστικής κρίσης να έχει περάσει στην φάση της «εξωτερίκευσης» της και στην επέκταση των εστιών πολέμου, οδηγώντας σταδιακά την ανθρωπότητα στην «τελική λύση» ενός Γ' παγκοσμίου πολέμου, η στρατιωτικοποίηση της πάλαι ποτέ ηγεμονικής «φιλελεύθερης δημοκρατικής Δύσης», άρα και της Ελλάδας, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της αστικής στρατηγικής.
Στην εγχώρια εκδοχή της, η στρατιωτικοποιημένη διαχείριση της κρίσης αφορά δύο μέτωπα. Από τη μία το εξωτερικό, με τις «έξωθεν απειλές» που καταδεικνύουν τα ιμπεριαλιστικά -Νατοϊκά διευθυντήρια των «συμμάχων μας», και από την άλλη το εσωτερικό μέτωπο ενάντια στον «εχθρό λαό». Αυτές οι δύο αλληλοσυμπληρούμενες εκφάνσεις επίθεσης στον «εξωτερικό» και «εσωτερικό» εχθρό αποτυπώνονται στην σπατάλη δισεκατομμυρίων για την απόκτηση ολοένα και μεγαλύτερου όγκου πολεμικού εξοπλισμού, στην μετατροπή της χώρας σε Νατοϊκό πεδίο εγκατάστασης, εκπαίδευσης και εφόρμησης πολεμικών δυνάμεων, αλλά και την άμεση εμπλοκή στα ενεργά πολεμικά μέτωπα. Ταυτόχρονα, αποτυπώνονται και στο «εσωτερικό μέτωπο» μέσω τις εγκαθίδρυσης ενός κατασταλτικού κράτους, με αθρόες προσλήψεις μπάτσων, εν ψυχρώ δολοφονίες, ποινικοποίηση και καταστολή διαδηλώσεων και απεργιών, φίμωση της δημοσιογραφίας και αναβάθμιση του νομικού οπλοστασίου έτσι ώστε να επιταχυνθεί η καπιταλιστική «ανάπτυξη» και να επιβληθούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Η αστυνομική βία και συνολικά η κρατική καταστολή, δεν στοχεύει μονάχα τα πιο πρωτοπόρα αγωνιζόμενα κομμάτια της εργατικής τάξης αλλά αποτελεί τροχιοδεικτική βολή για την επιβολή του κοινωνικού εκφοβισμού και της αδράνειας. Πρώτα απειλεί τις οργανωμένες δυνάμεις του λαού και ύστερα θα εφαρμοστεί σε στιγμές όπου ο λαός θα βγει μαζικά στον δρόμο, θα απεργήσει και θα απαιτήσει το δίκιο του ενάντια στην φτώχεια, την αρπαγή της λαϊκής κατοικίας, τις ιδιωτικοποιήσεις, την επιλεκτική κρατική ανεπάρκεια, τα εργασιακά κάτεργα, τους πολέμους και τους ενστόλους δολοφόνους.
Κόντρα στα δεινά που φορτώνει ο καπιταλισμός στις πλάτες της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, η απάντηση μπορεί να δωθεί από τις απεργίες και τους ξεσηκωμούς, όπως αυτές για τη δολοφονία των Τεμπών, από τους αγώνες των εργαζομένων σε μια σειρά από κλάδους, μεταξύ αυτών στη δημόσια υγεία και εκπαίδευση, από τις κινήσεις ενάντια στην γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, από την μοριακή δουλειά και οργάνωση στους χώρους εργασίας και φοίτησης, με σκοπό την μαζικοποίηση και την ταξική κατεύθυνση των συλλογικών φορέων, αλλά και στις γειτονιές μας στα πλαίσια συλλογικοποίησης των αναγκών μας.
Μόνο μέσα από την οργανωμένη ταξική πάλη ενάντια στο κεφάλαιο, το κράτος του και τους ένστολους δολοφόνους τους, μέσω της ταξικής οργάνωσης και της μαζικής λαϊκής αυτοάμυνας, οι αγώνες της τάξης μας θα καταστούν νικηφόροι.
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟ ΒΙΑΣ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΜΟΝΟ Η ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΠΑΛΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΕΙ ΤΗΝ ΛΥΣΣΑΛΕΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΥ
Η ΟΡΓΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΝΕΚΡΟ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΕΚΔΙΚΗΣΗ
Διαρκής Αγώνας για την ταξική απελευθέρωση
