kinimatoramaημερολόγιο από/για το κίνημα

Συγκέντρωση-πορεία για τα τρία χρόνια απο το κρατικό έγκλημα στην Πύλο

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

ΣΤΗΝ ΠΥΛΟ, ΣΤΗ ΧΙΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ

Τρία χρόνια από το μαζικό κρατικό έγκλημα στην Πύλο, το λιμενικό συνεχίζει να δολοφονεί, το ελληνικό κράτος να προστάζει και να συγκαλύπτει. Τρία χρόνια πριν, η μαζική δολοφονία 600+ ανθρώπων έξω από την Πύλο, ξεσκέπασε, με τον πιο τραγικό τρόπο, το πέπλο σιωπής γύρω από τα pushbacks - τις εν ψυχρώ δολοφονίες του λιμενικού στα θαλάσσια σύνορα. Λίγο έξω από το νησί, οπου για μέρες το ακυβέρνητο καράβι φορτωμένο με 700+ ανθρώπους καλούσε για βοήθεια την 14η Ιουνίου 2023, το ελληνικό λιμενικό, εκτελώντας εντολές των αφεντικών του, επιλέγει να βουλιάξει το καρυδότσουφλο, πνίγοντας πάνω από 600 ανθρώπους. Από την πρώτη στιγμή ήταν φανερό τι είχε συμβεί. Υπάρχουν δεκάδες μαρτυρίες, βίντεο, φωτογραφίες και ντοκουμέντα που αποδεικνύουν, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, πως το ελληνικό λιμενικό επέλεξε να βουλιάξει το σκάφος. Τα φώτα του λιμενικού σκάφους έσβησαν, οι κάμερες του απενεργοποιήθηκαν και το προσωπικό ετοιμάστηκε να κάνει αυτό που κάνει κάθε βδομάδα στα θαλάσσια σύνορα: Pushback το λένε, μαζική δολοφονία δηλαδή στη θάλασσα.

Το έγκλημα της Πύλου είναι σημείο καμπής για την ελληνική κοινωνία. Από τον Ιούνιο του '23 και μετά δεν υπάρχει, αν υπήρξε ποτέ, καμία δικαιολογία. Όλες και όλοι σε αυτήν την χωρά γνωρίζουν πολύ καλά τι συνέβη, ποιοί είναι οι δολοφόνοι και ποιά είναι τα θύματα. Δεν υπάρχει κανείς και καμία που δικαιούται να πει, πια, δεν γνωρίζω. Όποιος δεν παίρνει θέση, παίρνει τη θέση των δολοφόνων. Αυτήν, τη νέα συνθήκη, την αντελήφθει πολύ καλά το ελληνικό κράτος. Λίγες μέρες μετά σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό επιβραβεύει το λιμενικό και τα σώματα ασφαλείας, ψηφίζοντας, ομόφωνα στη Βουλή, έξτρα bonus 600,00 ευρώ. Η συγκάλυψη, γνωστό άθλημα της εξουσίας στη χώρα, ξεκινάει απ' την πρώτη στιγμή με τη σύλληψη των θυμάτων. Εννιά μετανάστες, διασωθέντες του ναυαγίου, κατηγορούνται για τη δολοφονία και τραβιούνται στα κρατητήρια και στα δικαστήρια. Οι υπόλοιποι διασωθέντες αντιμετωπίζονται με παρόμοιο τρόπο. Εγκλεισμός σε καμπ, στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης και αποκλεισμός από το δικαίωμα να μιλήσουν δημόσια για το έγκλημα από την πρώτη στιγμή. Οι λιμενικοί δολοφόνοι συνεχίζουν κανονικά την "ευλογημένη" από το πολιτικό προσωπικό δουλειά τους. Παρότι, με την πίεση και των αγώνα των μεταναστ(ρι)ών και του αντιρατσιστικού κινήματος, αθωόθηκαν οι μετανάστες κατηγορούμενη και εκκρεμούν κάποιες κατηγορίες από την εισαγγελία Πειραιά που αφορούν το λιμενικό, μέχρι τώρα δεν έχει καταδικαστεί κανείς από τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς του μεγαλύτερου κρατικού εγκλήματος στην Μεσόγειο, μεταπολεμικά.

Η Πύλος, δυστυχώς, δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Από το 2017 τα pushbacks αυξάνονται σε ρυθμό και από το 2020 επισήμως κανονικοποιούνται, όπως και οι υπόλοιπες εκτελέσεις - δολοφονίες στα χερσαία σύνορα. Ειδικά από τον Μάρτιο του 2020, ένα ακόμη σημείο καμπής για το ελληνικό κράτος, οι μετανάστ(ρι)ες δεν είναι πλέον άνθρωποι, είναι "εισβολείς που απειλούν την εθνική ακεραιότητα" όπως δήλωσαν οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, οι πολιτικοί αρχηγοί των κομμάτων της Βουλής. Έτσι το πράσινο φως που άναψε με το Φαρμακονήσι το 2015 με την δολοφονία 11 μεταναστ(ρι)ών, έγινε μεγάλο πράσινο φανάρι, ώστε οι ενστολοι δολοφόνοι που περιπολούν τα σύνορα να εκτελούν χωρίς κανένα κόστος και χωρίς καμία ευθύνη. Έτσι φτάσαμε στη Χίο στις 3 Ιουλίου του 2025 λιμενικό σκάφος να περνάει πάνω από το σκάφος των μεταναστών και να διαλύει πάνω από 36 αθώα σώματα. Δεν είναι όμως μόνο η Πύλος, το Φαρμακονήσι και η Χίος. Είναι εκατοντάδες οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις λιμενικού σκάφους να "επαναπροωθεί" (sic) μεταναστευτικό σκάφος, βάζοντας σε θανάσιμο κίνδυνο χιλιάδες ανθρώπους μέσα σε αυτούς πολλά παιδιά, έγκυες γυναίκες και ευάλωτα άτομα. Αν συμπεριλάβουμε δε τα αμέτρητα εγκλήματα στην χερσαία επικράτεια αρκεί να ζωγραφίσουμε τη ζοφερή εικόνα της πραγματικότητας. Αρκεί να πούμε απλά για τον ποταμό Έβρο όπου έχει απαγορευτεί το ψάρεμα γιατί οι ψαράδες πιάνουν ανθρώπινα μέλη...

Όμως η τύχη να επιβιώσει κανείς από τους δολοφόνους στα σύνορα του επιφυλάσσει ένα σιδερόφραχτο μέλλον στο εσωτερικό της ελληνικής επικράτειας. Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών που εγκαινίασε η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, εκτόξευσε σε αριθμό η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και αυστηροποίησε σε βαθμό χειρότερα από φυλακή η κυβέρνηση της ΝΔ είναι πλέον ο κανόνας. Ειδικά σήμερα το "νέο" παράδειγμα της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής λέγεται project Συντική. Στο καμπ της Συντικής, λίγο έξω από τις Σέρρες, πραγματώνεται ένα πραγματικό στρατόπεδο αργής εξόντωσης μεταναστών. 700 νέοι άνθρωποι, στοιβαγμένοι για μήνες σε άθλια καταλύματα, στο πιο κρύο και απομακρυσμένο μέρος της χώρας, με καμία δυνατότητα εξόδου. Συντροφιά τους μόνο τα φίδια, τα ποντίκια και οι ανθρωποφύλακες που τους συμπεριφέρονται σαν σκουπίδια. Φυλακισμένοι για πάνω από 8 μήνες, χωρίς καμία ελπίδα εξόδου, οι φυλακισμένοι της Σιντικής εξεγείρονται, πολλές φορές. Αρκετοί απ' αυτούς δερνονται, συλλαμβάνονται και καταδικάζονται σε διαδικασίες εξπρές σε τρία χρόνια κάθειρξη. Στις 26/6 στις Σέρρες εκδικάζεται η έφεση τους. Θα είμαστε εκεί για να βγουν όλοι τους από τα σύγχρονα κάτεργα που χτίζει η ελληνική "δημοκρατία" στο όνομα της πολεμικής προετοιμασίας που πρώτο της θύμα είναι οι μετανάστ(ρι)ες. Θα είμαστε εκεί και για όλους τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους μετανάστες και μετανάστριες όπως τους 49 Σενεγαλέζους απεργούς πείνας και δίψας στο καμπ ΒΙΑΛ στη Χίο και τις αγωνιζόμενες μετανάστριες στα Οινόφυτα.

Αντιλαμβανόμαστε πως το ελληνικό κράτος είναι στην πρώτη γραμμή του πολέμου εναντίον των μεταναστ(ρι)ών, όπως είναι και στην πρώτη γραμμή συμμετοχής στους περιφερειακούς πολέμους, αλλά και στη γενοκτονία της Παλαιστίνης από το ισραηλινό κράτος. Είναι το ίδιο κράτος που έκανε πλάτες και στην απαγωγή και τον βασανισμό των μελών της Sumud-Flotilla, που μετεφερε ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα. Και είναι κάτω από τη σκέπη του ίδιου κράτους που οπλίζεται το χέρι κάθε ρατσιστή, όπως στο πρόσφατο περιστατικό με τον παραλίγο δολοφόνο ρατσιστή οδοντίατρο στην Καλλιθέα της Αθήνας. Αντιλαμβανόμαστε, επίσης, πως ζώντας κάτω από την μπότα αυτού του κράτους και μέσα σε αυτήν την κοινωνία οι επιλογές που έχουμε είναι δύο. Ή θα επιλέξουμε να σωπάσουμε, να κοιτάμε "τη δουλειά" μας, να το βουλώνουμε για την κοινωνική αθλιότητα που κράτος και κεφάλαιο δημιουργούν. Ή θα επιλέξουμε τον αγώνα. Και αγώνας χωρίς κοινότητες ντόπιων και μεταναστ(ρι)ών, νικηφόρος αγώνας ενάντια στο ρατσιστικό ελληνικό κράτος και την ΕΕ, δεν μπορεί να υπάρξει. Οφείλουμε να ακολουθήσουμε κι εμείς τον δρόμο που χαράζουν τα κατειλημμένα Προσφυγικά στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, στην Αθήνα, τον δρόμο του κοινού αγώνα πέρα από εθνικότητες, θρησκείες και το ρατσιστικό δηλητήριο των θεσμικών ΜΜΕ. Να ακολουθήσουμε τον δρόμο που χαράζουν οι αγώνες των ίδιων των μεταναστ(ρι)ών, από τη Σιντική μέχρι τα Οινόφυτα, που ακόμη και κάτω από την διαρκή επίβλεψη των ανθρωποφυλάκων εξεγείρονται και αγωνίζονται. Ο κοινός αγώνας, αδιαμεσολάβητος, αυτοοργανωμένος και μαχητικός είναι η μόνη μας ελπίδα.

STOP PUSHBACKS - ΤΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

Οι κρατικές δολοφονίες στα θαλάσσια και στα χερσαία σύνορα, στην Πύλο στην Χίο και αλλού δεν θα μείνουν αναπάντητες.

Αλληλεγγύη στους αγωνιζόμενους μεταναστες στη Σιντική, στα Οινόφυτα και σε όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

FREE 30 of Sintiki.

Πορεία ενάντια στα pushbacks, τρία χρόνια μετά το κρατικό έγκλημα στην Πύλο.

14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026, ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ 19.00

Μαχαλάς,

Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση στη Δ. Θεσσαλονίκη