Τετάρτη 10 Ιουνίου 2026 στις 10.00 πμ
Συγκέντρωση για την κλαδική απεργία στον χώρο της έρευνας
ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
10 ΙΟΥΝΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ!
Το Σωματείο Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση μετρά πέντε χρόνια από την ίδρυση του. Πέντε χρόνια από τη στιγμή που αποφασίσαμε να απαντήσουμε οργανωμένα και συλλογικά στον «εργασιακό μεσαίωνα» που κρύβει περίτεχνα το αφήγημα περί αριστείας και καινοτομίας που πλέκουν πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα: οι εργαζόμενες στην έρευνα συνιστούν υποαμειβόμενο ή μη αμειβόμενο εργατικό δυναμικό, παρέχουν την εργασία τους με εξαντλητικά ωράρια, χωρίς ασφάλιση, υπό απολύτως επισφαλείς συνθήκες εργασίας και πολλές φορές σε εγκαταστάσεις όπου διακινδυνεύουν τη σωματική τους ακεραιότητα. Και αυτή η δυστοπική εργασιακή πραγματικότητα της έρευνας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αποτελεί απλά μια πτυχή της παρούσας κοινωνικής-πολιτικής-οικονομικής συνθήκης: όξυνση της ταξικής εκμετάλλευσης από κράτος και αφεντικά, επίταση της καταστολής απέναντι σε όσες αγωνίζονται, χτύπημα των συλλογικών κατακτήσεων και λαϊκών ελευθεριών, πριμοδότηση του φασισμού και, φυσικά, όξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών μεταξύ των κρατών.
Σε αυτή τη συγκυρία και σε απόλυτη παραλληλία με τις δεκάδες-εκατοντάδες πολεμικές συρράξεις που εκτυλίσσονται αυτή τη στιγμή παγκοσμίως και τα εκατομμύρια που δαπανώνται από τα κράτη για πολεμική προετοιμασία έναντι της κάλυψης των στοιχειωδών αναγκών της κοινωνικής-ταξικής βάσης (όπως σίτιση, στέγαση, υγεία, παιδεία, μεταφορές, νερό, ρεύμα) επιδιώκεται να σημειωθεί μια κρίσιμη στροφή στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Έχει γίνει πλέον ξεκάθαρα σαφές τόσο από το ελληνικό κράτος, όσο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση πως οι ερευνητικές προτεραιότητες μεταλλάσσονται βάζοντας στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος την ενίσχυση της πολεμικής βιομηχανίας. Σε πρακτικό επίπεδο αυτό συνεπάγεται πως η χρηματοδότηση του European Defense Fund ανέρχεται στο 10% του Horizon Europe. Αντιστοίχως, στην Ελλάδα η επιλογή του κράτους να ιδρύσει το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) με εκπεφρασμένο στόχο του τη συνεργασία μεταξύ των ερευνητικών ιδρυμάτων, της βιομηχανίας και των ενόπλων δυνάμεων καθώς και το DefencEduNet, το οποίο είναι ένα cluster που ενώνει τον Σύνδεσμο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Εξοπλισμού με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, καταδεικνύουν την επιδιωκόμενη άμεση εισχώρηση του μιλιταρισμού στον χώρο της Έρευνας και της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Ως Σωματείο Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, εναντιωνόμαστε στην οποιαδήποτε σύνδεση των πανεπιστημίων και των ερευνητικών κέντρων με πολεμικούς και κατασταλτικούς σκοπούς, θέση η οποία έχει αποτυπωθεί και στις καταστατικές αρχές του σωματείου μας. Εμείς, οι εργαζόμενες που παράγουμε την επιστημονική έρευνα εναντιωνόμαστε ρητά σε κάθε προσπάθεια αλλοίωσης του χαρακτήρα της και μετατροπής της σε υποχείριο των στρατιωτικών μηχανών του θανάτου. Επιπρόσθετα, απαιτούμε την διακοπή κάθε συνεργασίας των ιδρυμάτων με φορείς που οπλίζουν το χέρι των κρατών που διεξάγουν γενοκτονίες, όπως συμβαίνει με τη γενοκτονία που διαπράττει το ισραηλινό κράτος απέναντι στον παλαιστινιακό λαό. Παλεύουμε για το μπλοκάρισμα της πολεμικής μηχανής μέσα και έξω από τους χώρους εργασίας μας.
Καλούμε κάθε συναδέλφισσα να σταθούμε συλλογικά απέναντι σε ερευνητικά προγράμματα που χρηματοδοτούνται ή/και εξυπηρετούν τους σκοπούς των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας, που έρχονται να επιτείνουν τους όρους εκμετάλλευσής μας συνολικά. Καλούμε σε ανάπτυξη μαζικής, αντιπολεμικής, διεθνιστικής δράσης εντός των κοινωνικών κινημάτων και των συλλογικών φορέων αποβλέποντας προς μια κατεύθυνση που θέτει, εν τέλει στο επίκεντρο μια έρευνα για χάρη των κοινωνικών αναγκών. Τα υπέρογκα ποσά που επενδύονται ετησίως για πολεμική προετοιμασία και εξοπλιστικά προγράμματα είναι ποσά που θα μπορούσαν να δαπανηθούν στην εξυπηρέτηση των αναγκών της κοινωνίας και την ουσιαστική βελτίωση της ζωής των εργαζομένων.
ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΈΡΕΥΝΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ
- Καμία έρευνα για την πολεμική βιομηχανία - Έρευνα για τις κοινωνικές ανάγκες
- Καμία συνεργασία-σύνδεση πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων με φορείς που εμπλέκονται στους πολέμους των κρατών και του κεφαλαίου
- Μισθό, ωράριο, ασφάλιση, συλλογική σύμβαση εργασίας για όλες τις εργαζόμενες/ους στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
- Αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης για την έρευνα και τη διδασκαλία για κάλυψη των πραγματικών αναγκών Πανεπιστημίων και Ερευνητικών Κέντρων
Σωματείο Εργαζόμενων στην Έρευνα & την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
Παράρτημα Θεσσαλονίκης
unionresearchers.wordpress.com
union.researchers.thess@gmail.com
Καμία έρευνα για τον στρατό και την πολεμική βιομηχανία
Ο κλάδος της έρευνας στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς περνάει από διάφορα στάδια εκμετάλλευσης. Το καθεστώς επισφάλειας που επικρατεί, με τεράστια υποχρηματοδότηση στους περισσότερους τομείς και στα πανεπιστήμια, έχει δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες ουτως ωστε κράτος και κεφάλαιο να χρησιμοποιήσουν την έρευνα για τους δικούς τους σκοπούς. Αυτό μεταφράζεται σε ερευνητικά προγράμματα με άμεση ή έμμεση σύνδεση με την στρατιωτική βιομηχανία, το ΝΑΤΟ και τον ελληνικό στρατό, με χρηματοδοτήσεις πολλών εκατομμυρίων. Δεν είναι λίγοι οι δημόσιοι και οι ιδιωτικοί φορείς που εμπλέκονται με την πολεμική βιομηχανία με σκοπό να κερδοφορήσουν πάνω στο θάνατο ανθρώπων.
Πρόσφατο παράδειγμα είναι η απόπειρα συνδιοργάνωσης συνεδρίου για τον πόλεμο στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, η οποία αφού μπλοκαρίστηκε στην πράξη μετά την αντίδραση των αγωνιζόμενων εργαζομένων του και των φοιτητριών του, μεταφέρθηκε στην Σχολή Πολέμου, κάνοντας ακόμα πιο εμφανές το πρόταγμά του. Ακόμα, πάλι στο ΑΠΘ, υπάρχουν τα περιβόητα drones περιφρούρησης των συνόρων της Ελλάδας, έρευνα που γίνεται στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών, με πρωτεργάτη τον καθηγητή Κ. Υάκινθο. Και ενώ εταιρείες όπως η Intracom Defense, ισραηλινών συμφερόντων, έχει ήδη μνημόνιο συνεργασίας με το ΑΠΘ, το ΕΜΠ επιχειρεί να αλλάξει το καταστατικό του, ώστε να επιτρέπει να γίνεται έρευνα για την πολεμική μηχανή και το ΝΑΤΟ. Παράλληλα, πολλές ιδιωτικές εταιρίες και ιδρύματα προσανατολίζονται στην έρευνα για τεχνολογίες "dual-use" (διττής χρήσης), η χρήση των οποίων μπορεί να παρουσιάζεται ότι είναι για τη βελτίωση της παραγωγής και άλλων πτυχών της εργασίας, αλλά μπορούν ταυτόχρονα να χρησιμοποιηθούν για στρατιωτικούς σκοπούς (π.χ. drones).
Το ReArm Europe και το European Defence Fund (EDF) έχουν προϋπολογισμούς που φτάνουν τα 800 δις ευρώ για έρευνα και υλοποιήση στρατιωτικών προγραμμάτων. Δεκάδες πανεπιστημιακά ιδρύματα κα ερευνητικά κέντρα στην Ελλάδα συμμετέχουν στο EDF. Παράλληλα, οι συνθήκες που αντιμετωπίζουμε οι εργαζόμενες στην έρευνα περιλαμβάνουν απλήρωτη εργασία, υποτροφίες χωρίς ασφάλιση, ελαστικές συμβάσεις και επισφάλεια. Την ίδια στιγμή μάνατζερ-αφεντικά κόβουν προγράμματα που δεν είναι κερδοφόρα και επιβάλλουν στους/στις εργαζόμενους/ες να εργαστούν σε "αμυντικά" προγράμματα, ενώ όταν η απάντηση είναι αρνητική, εκδικητικα δεν ανανεώνουν τις συμβάσεις τους (χαρακτηριστικό παράδειγμα το ΕΚΕΤΑ και οι εκδικητικές απολύσεις που έχει κάνει η διοίκησή του τα τελευταία χρόνια γι αυτό το λόγο). Στην τωρινή κατάσταση, εμπλέκεται και ο Ελληνικός Στρατός, ο οποίος ενώ αυστηροποιεί την διαδικασία της αναβολής για λόγους σπουδών και έρευνας και κόβει τις αναβολές για μεταδιδακτορική έρευνα ("διεξαγωγή έρευνας/διακεκριμένου επιστήμονα", η οποία καταργήθηκε με τον νέο νόμο), προσφέρει σε κατόχους διδακτορικού 6μηνη θητεία στο Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) επί πληρωμή με σκοπό να ενισχύσει το επιστημονικό προσωπικό του.
Σε αυτήν την κατάσταση, την ώρα που οι πόλεμοι και ο εθνικισμός εντείνονται, η γενοκτονία και το καθεστώς απαρτχάιντ στην Παλαιστίνη συνεχίζονται, είναι επιτακτικό να δημιουργήσουμε τις βάσεις για να αποτρέψουμε την ανάπτυξη της πολεμικής και δολοφονικής μηχανής. Καμία αξιοπρέπεια δεν υπάρχει στα "ερευνητικά" του θανάτου που εμπορεύονται το κράτος και τα αφεντικά. Ως εργαζόμενοι στην έρευνα, θα πρέπει να μπλοκάρουμε με κάθε μέσο κάθε έρευνα για το στρατό και την πολεμική βιομηχανία, είτε πλασάρεται ως άμυνα είτε για άμεση εμπλοκή σε επιθέσεις που στην ουσία εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα του κράτους και του κεφαλαίου. Ταυτόχρονα, οφειλουμε να απαιτήσουμε τη διακοπή των συνεργασιών με ιδρύματα ή εταιρίες που στηρίζουν το καθεστώς απαρτχάιντ στην Παλαιστίνη. Όχι μόνο δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε από τέτοια προγράμματα, αλλά πολλά περισσότερα να χάσουμε ως κοινωνία και τάξη.
Δε θα δεχτούμε ποτέ να βάψουμε με αίμα τα χέρια μας έναντι πληρωμής ή οποιοδήποτε άλλου δέλεαρ. Αντί της ιδιώτευσης, του ατομικισμού και της έρευνας για το θάνατο, διεδικούμε συλλογικά αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, μισθό και ασφάλιση για όλους/ες τις εργαζόμενες στην έρευνα, συλλογική σύμβαση εργασίας. Κάθε ευρώ και κάθε εργατοώρα που επιστρατεύεται για πολεμικούς σκοπούς είναι κλεμμένα από την κοινωνία, από την έρευνα για τις πραγματικές μας ανάγκες και τις υπάρχουσες δομές για την ικανοποίησή τους. Η έρευνα οφείλει να προάγει τη ζωή και να διασφαλίζει την ποιότητα της, να στοχεύει στις πραγματικές ανάγκες μας. Εξάλλου, είναι γνωστό ότι ο μόνος πόλεμος, που συμμετέχουμε ενεργά και αφορά τις ζωές μας, είναι ο ταξικός.
Συμμετέχουμε στην πανελλαδική απεργία που αποφασίστηκε μέσω του Πανελλαδικού Σωματείου στην Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (ΣΕΡΕΤΕ) και άλλων σωματείων στον κλάδο της έρευνας.
Πανελλαδική αντιπολεμική απεργία στην έρευνα 10/6
Ενάντια στην έρευνα για την πολεμική μηχανή
Δεν πολεμάμε, δεν ερευνούμε για κανένα έθνος, κράτος και τα συμφέροντα του κεφαλαίου
Συγκέντρωση 10/6 στις 10.00, Πρυτανεία ΑΠΘ
Ελευθεριακό Σχήμα στην Έρευνα
Κάλεσμα στήριξης της πανελλαδικής αντιπολεμικής απεργίας στον χώρο της έρευνας
Τετάρτη 10 Ιουνίου | 10:00 | Πρυτανεία ΑΠΘ
Η εργασία στον τομέα της έρευνας σε πανελλαδικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο χαρακτηρίζεται από εργασιακή επισφάλεια καθώς οι εργαζόμενοι στην έρευνα αποτελούν μη αμειβόμενο ή υποαμειβόμενο εργατικό δυναμικό, ενώ χαρακτηριστικό αποτελούν οι υποτροφίες και η εργασία χωρίς ασφάλιση αλλά και χωρίς επαρκή μέτρα προστασίας στα περιβάλλοντα εργασίας ενώ σε όλα τα παραπάνω προστίθενται τα εξαντλητικά ωράρια και οι ελαστικές συμβάσεις εργασίας. Παράλληλα, η υποχρηματοδότηση των πανεπιστήμιων αλλά και των ερευνητικών κέντρων σε άλλους τομείς αφήνει ανοιχτό το περιθώριο σε κράτος και κεφάλαιο και εισχωρήσουν στον κλάδο της έρευνας και να εκμεταλλευτούν τους σκοπούς της για τα δικά τους συμφέροντα.
Τα τελευταία χρόνια ερχόμαστε αντιμέτωποι με την ολομέτωπη επίθεση κράτους και αφεντικών στα εργασιακά κεκτημένα. Η αποσύνθεση του ασφαλιστικού συστήματος, η επίθεση στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, η απελευθέρωση των απολύσεων, το τσεκούρωμα μισθών και συντάξεων, η απορρύθμιση και η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και πιο πρόσφατα η θεσμοθέτηση της 13ωρης και της 6ήμερης εργασίας, συνθέτουν το σύγχρονο εργασιακό τοπίο. Οι εργατικές δολοφονίες βέβαια είναι κομμάτι όλων αυτών, καθώς και φυσικό αποτέλεσμα της συνεχούς εντατικοποίησης της εργασίας αλλά και της απαξίωσης των αναγκαίων μέτρων υγιεινής και προστασίας των εργαζομένων.
Από τις απολύσεις στα ερευνητικά κέντρα, με τρανταχτό παράδειγμα το ΕΚΕΤΑ, οι οποίες αποτελούσαν εκδικητικές απολύσεις εργαζομένων, επειδή αρνήθηκαν να απορροφηθούν σε επιθετικά προγράμματα για τον στρατό και την καταστολή μέχρι τις συλλήψεις φοιτητών, ερευνητών και αλληλέγγυων (πχ στην Βραδιά του Ερευνητή στο ΕΜΠ πριν από δύο χρόνια) για παρεμβάσεις που υποστηρίζουν τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας, τον κοινωνικό χαρακτήρα της έρευνας κόντρα στα πολεμοκάπηλα και κερδοσκοπικά σχέδια κράτους και κεφαλαίου καθώς και την εκμετάλλευση των εργαζομένων από τα κρατικά και ιδιωτικά ιδρύματα και εταιρείες, αντιλαμβανόμαστε πως κράτος και κεφάλαιο επιθυμούν την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και της αγωνιστικής στάσης απέναντι στην τρομοκρατία τους.
Στην παρούσα συγκυρία με δεκάδες πολεμικές συρράξεις να εξελίσσονται σε παγκόσμιο επίπεδο καθημερινά, τα κράτη βρίσκονται σε αναβρασμό με επίκεντρο την πολεμική προετοιμασία. Το ελληνικό κράτος από την πλευρά του έχει ευθυγραμμιστεί πλήρως με αυτή τη συγκυρία και έτσι χρησιμοποιεί την έρευνα με στόχο αυτή να παράγει υλικό για τον πόλεμο και τον στρατό και όχι για τις κοινωνικές ανάγκες. Ερευνητικές προτεραιότητες αποτελούν τα προγράμματα σύνδεσης με τη στρατιωτική βιομηχανία, το ΝΑΤΟ και τον ελληνικό στρατό, οι οποίες αντλούν εκατομμύρια χρηματοδοτήσεις σε μια περίοδο που οι τομείς της υγείας και της παιδείας όλο και υποτιμούνται, η ιδιωτικοποίηση των μέσων μαζικής μεταφοράς έχει οδηγήσει στο έγκλημα των Τεμπών και σε δεκάδες ατυχήματα με κίνδυνο την ζωή των ανθρώπων, η στεγαστική κρίση με τα υψηλά ενοίκια σε συνδυασμό με τους χαμηλούς μισθούς έχει οδηγήσει οικογένειες να ζουν με το φόβο των εξώσεων ενώ η ακρίβεια έχει καθορίσει κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής.
Η κερδοφορία από το πόλεμο σημαίνει απλά την κερδοφορία πάνω στις ζωές των ανθρώπων. Η Ελλάδα ίδρυσε πρόσφατα το ΕΛΚΑΚ (Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας) με στόχο τη συνεργασία ερευνητικών κέντρων με τη βιομηχανία του θανάτου και των ένοπλων δυνάμεων καθώς και το DefencEduNet, που ενώνει τον Σύνδεσμο Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Εξοπλισμού με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα δείχνοντας με τον πιο άμεσο τρόπο πως ο μιλιταρισμός αποτελεί επίκεντρο στον χώρο της έρευνας και ευρύτερα στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Παράλληλα, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης αποπειράται να διοργανώσει συνέδρια για τον πόλεμο, με πρόσφατο παράδειγμα ένα συνέδριο στην Αίθουσα Τελετών του ΑΠΘ, το οποίο και μπλοκαρίστηκε άμεσα από εργαζόμενους και φοιτητές. Επιπρόσθετα, στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών υπό τον έλεγχο του καθηγητή Κ. Υάκινθου χρηματοδοτείται έρευνα πάνω σε drones περιφρούρησης της Ελλάδας, ενώ το ΑΠΘ έχει ήδη υπογράψει συνεργασία με εταιρείες ισραηλινών συμφερόντων (πχ η Intracom Defense). Από την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ και την δόμηση της ισραηλινής κοινωνίας ως στρατοκρατούμενης και ακραία σιωνιστικής-εθνικιστικής που καταπνίγει κάθε φωνή που αντιστέκεται καθώς και στην ιδιαίτερη μορφή απαρτχάϊντ που έχει επιβληθεί στον λαό της Παλαιστίνης, αντιλαμβανόμαστε πως η αντίσταση στην γενοκτονία και σε μια πολιτική που έχει ως ξεκάθαρο στόχο τον αφανισμό της Παλαιστίνης είναι η μόνη συνεπής στάση απέναντι στη θανατοπολιτική των σύγχρονων ολοκληρωτικών καπιταλιστικών συστημάτων που ευτελίζουν τη ζωή των ανθρώπων και των κοινοτήτων που τίθενται προς εξόντωση.
Το σχέδιο ReArm Europe εγκρίθηκε το 2025 για την Ευρωπαϊκή Άμυνα με στόχο να επαναφέρει την στρατιωτική ισχύ των ευρωπαϊκών κρατών, να ενισχύσει την άμυνα της ηπείρου και να παρέχει στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία. Το σχέδιο προβλέπει να δοθούν στα κράτη-μέλη της ΕΕ δάνεια ύψους 150 δισ.ευρώ (μέσω του προγράμματος SAFE, Security Action For Europe), τα οποία θα δοθούν με ευνοϊκούς όρους στα κράτη-μέλη για τη χρηματοδότηση κοινών προμηθειών αμυντικού υλικού και εξοπλιστικών προγραμμάτων, καθώς και τη χαλάρωση των περιορισμών ώστε να ενθαρρυνθούν τα κράτη να δαπανήσουν περισσότερα για την άμυνα και τη χρηματοδότηση επενδύσεων από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα εμφανίζεται δεύτερη στις αμυντικές δαπάνες σε σχέση με το ποσοστό του ΑΕΠ της, σε όλες τις χώρες της ΕΕ που είναι ταυτόχρονα και μέλη του ΝΑΤΟ. Οι δαπάνες αυτές θα κατευθυνθούν σε μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα, όπως ο θόλος για την αεράμυνα αλλά και σε αύξηση των δαπανών μισθοδοσίας στις ένοπλες δυνάμεις. Το ReArm Europe και το European Defence Fund έχουν προϋπολογισμούς με δισεκατομμύρια ευρώ για έρευνα ενώ δεκάδες πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα στην χώρα συμμετέχουν σε αυτά τα προγράμματα.
Ως αναρχικοί και αναρχικές στο σήμερα πρέπει να στοχεύσουμε σε μια ξεκάθαρα διεθνιστική στάση, χρησιμοποιώντας εργαλεία των κινημάτων και εντάσσοντάς τα μέσα στον αγώνα εμπλουτίζοντάς τον και επιδιώκοντας τη διεθνή επικοινωνία και κινητοποίηση. Στην παρούσα συνθήκη που ο πόλεμος και η έξαρση του εθνικιστικού παροξυσμού αυξάνονται και εντείνονται, χρειάζεται να στοχεύσουμε σε αντιπολεμικές απεργίες και κινητοποιήσεις, στο μπλοκάρισμα της πολεμικής παραγωγής και βιομηχανίας μέσα από μποϊκοτάζ, σαμποτάζ και αντίστοιχες κινήσεις έμπρακτης ζημίωσης, όπως για παράδειγμα έχουν γίνει σε διάφορες περιπτώσεις στην Ιταλία ή όπως ήταν η κινητοποίηση στο λιμάνι του Πειραιά απέναντι στη μεταφορά πολεμικού εξοπλισμού για την υποστήριξη του ισραηλινού κράτους. Η στήριξη του αγώνα στον τομέα της έρευνας στον οποίο δαπανούνται πολλά εκατομμύρια, όπως ήδη αναφέρθηκε παραπάνω, είναι σημαντικός καθώς σχετίζεται και με την ευρύτερη αναδιάρθρωση που πραγματοποιείται στον χώρο της παιδείας σε όλα τα επίπεδά της.
Το μόνο μονοπάτι που χρειάζεται να ακολουθηθεί είναι αυτό της διεθνιστικής αλληλεγγύης, ώστε να στηθούν τα αναχώματα ενάντια στην προέλαση του εθνικισμού, του φασισμού και της φρικαλεότητας του πολέμου. Δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε από τον πόλεμο που διεξάγουν κράτος, κεφάλαιο και αφεντικά. Δεν επιλέγουμε πλευρά, δεν παίρνουμε θέση συμμετοχής στους ανταγωνισμούς και τον πόλεμο. Για να υπερασπιστούμε τα εργατικά συμφέροντα και δικαιώματα, τις ανάγκες, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας στο τώρα, μέχρι δυνητικά το συνολικό γκρέμισμα του κόσμου της εξουσίας, παίρνοντας στα χέρια μας τον πλούτο που παράγουμε, για έναν κόσμο κοινωνικής αυτοδιαχείρισης, ισότητας, αλληλεγγύης, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΩΡΑΡΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ - ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ
ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ - ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ - ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ - ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ
Η ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ - ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
Ελευθεριακή Συνέλευση για την Ταξική Οργάνωση στη Βάση | ΕΣΤΟΒ
